سرمایه گذاری سیاسی شرکت های هوش مصنوعی در انتخابات آمریکا
گردو دانلود: رقابت جهانی بر سر توسعه هوش مصنوعی، هر روز بیشتر از گذشته از مرزهای فناوری عبور می کند و به قلب ساختارهای قدرت سیاسی نفوذ می یابد.
به گزارش گردو دانلود به نقل از مهر؛ اگر در سالهای گذشته، لابی گری شرکتهای بزرگ فناوری در واشنگتن عمدتا بر قانون گذاری، مقررات ضدانحصار و سیاستهای مالیاتی متمرکز بود، حالا مرحله ای تازه شروع شده است که در آن خود پروسه انتخابات به یکی از میدان های اصلی سرمایه گذاری راهبردی این شرکتها بدل گشته است.
بر همین اساس، گزارشهای انتشار یافته درباره ی انتخابات میان دوره ای آمریکا در سال ۲۰۲۶ نشان میدهد که برخی شرکتهای پیشرو حوزه هوش مصنوعی، همچون اوپن ای آی و آنتروپیک، بوسیله شبکه ای از کمیته های اقدام سیاسی (Super PAC) به یکی از بزرگ ترین تأمین کنندگان مالی رقابتهای انتخاباتی آمریکا تبدیل گشته اند. این تحول صرفا مساله ای مربوط به تأمین مالی انتخابات نیست، بلکه به عقیده کارشناسان، نشانه ای از تغییر ماهیت قدرت در عصر هوش مصنوعی است و توسعه دهندگان فناوری، هم زمان درحال تشکیل به بازار، قانون و بازیگران سیاسی هستند.
از رقابت فناورانه تا سرمایه گذاری در ساخت قدرت
داده های انتشار یافته بیان کننده آنست که گروههای مالی سیاسی وابسته به شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی تا حالا حداقل ۳۷ میلیون دلار به کارزارهای انتخاباتی مختلف اختصاص داده اند و انتظار می رود این رقم تا زمان برگزاری انتخابات ماه نوامبر به صورت قابل توجهی افزایش یابد. اهمیت این عدد تنها در بزرگی آن خلاصه نمی گردد. متخصصان تاکید می کنند که این رقم صرفا شامل کمیته هایی است که اطلاعات مالی خودرا بصورت رسمی اعلام نموده اند و برخی دیگر از گروههای مورد حمایت صنعت فناوری متهم هستند که با بهره گیری از خلأهای قانونی، از الزامات گزارش دهی فدرال عبور کرده اند.
در نتیجه، تصویری که از نفوذ سیاسی صنعت هوش مصنوعی مشاهده می شود، احتمالا تنها قسمتی از حقیقت موجود است. بر اساس چنین الگویی، شرکتهای فناوری، هم زمان با افزایش ارزش اقتصادی هوش مصنوعی و تشکیل بازاری چند تریلیون دلاری، سرمایه گذاری در ساختار سیاسی را به قسمتی از راهبرد توسعه کسب وکار خود تبدیل نموده اند.
راهبرد حمایت هم زمان از هر دو حزب
یکی از مهم ترین نتایج محققان این حوزه، الگوی توزیع منابع مالی میان هر دو حزب اصلی آمریکا است. برعکس تصور رایج که شرکتهای فناوری را عمدتا نزدیک به حزب دموکرات معرفی می کند، صنعت هوش مصنوعی نگاهی عمل گرایانه تر در پیش گرفته است.
بر اساس اطلاعات پخش شده، کمیته «American Mission PAC» که با اوپن ای آی ارتباط دارد، حدود ۸ میلیون دلار به نامزدهای جمهوری خواه مختص کرده است. در مقابل، کمیته «Think Big PAC» هم که به همین شبکه نزدیک است، تا حالا بالاتر از ۱۴.۱ میلیون دلار در پشتیبانی از نامزدهای دموکرات هزینه کرده است. در سوی دیگر، آنتروپیک هم بوسیله دو کمیته «Jobs and Democracy PAC» و «Defending Our Values PAC» به ترتیب حدود ۱۱ میلیون دلار برای دموکرات ها و ۵.۲ میلیون دلار برای جمهوری خواهان هزینه کرده است.
این الگو نشان میدهد که هدف اصلی شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی آمریکا، پیروزی یک حزب خاص نیست. آنچه در این معادله اهمیت دارد، تضمین حضور بازیگران سیاسی هماهنگ با توسعه سریع صنعت هوش مصنوعی، فارغ از نتیجه انتخابات است. در چنین چارچوبی، سرمایه سیاسی به ابزاری برای مدیریت ریسک حکمرانی تبدیل می شود.
انتخابات به مثابه ابزار مدیریت ریسک تنظیم گری
اظهارنظر آدام کواچویچ، مدیر پیشین سیاستگذاری عمومی گوگل، اهمیت این تحول را آشکارتر می کند. او باور دارد شرکتهای هوش مصنوعی حالا استفاده از قدرت اقتصادی خود برای دستیافتن به اهداف سیاسی را امری عادی تلقی می کنند.
این تغییر نگرش را باید در بستر رقابت جهانی هوش مصنوعی تحلیل کرد. آینده این صنعت به تصمیم های قانون گذاران درباره ی مطالبی همچون مسئولیت حقوقی مدلهای مولد، محافظت از داده ها، مالکیت فکری، مصرف انرژی مراکز داده، مقررات ایمنی، صادرات تراشه و محدودیت های توسعه مدلهای پیشرفته وابسته است. هر تصمیم قانون گذاری می تواند میلیاردها دلار بر ارزش شرکتهای فعال در این عرصه اثر بگذارد. بنابراین، سرمایه گذاری در انتخابات از نظر این شرکتها صرفا یک فعالیت سیاسی نیست، بلکه قسمتی از راهبرد مدیریت ریسک اقتصادی شمرده می شود.
حذف رقابت سیاسی از مسیر برتری مالی
شاید مهم ترین محور تمرکز گزارشهای منتشر شده در این خصوص، تاثیر این منابع مالی بر حذف نامزدهای مستقل و غیرحزبی باشد. برخی گزارش ها به نمونه آل اولشفسکی، نامزد جمهوری خواه ایالت مونتانا، اشاره می کند که خودرا یک نامزد محافظه کار مردمی معرفی می کرد و دیدگاه هایی درباره ی لزوم اعمال محدودیت بر هوش مصنوعی مولد و کنترل توسعه مراکز داده داشت.
بر همین اساس، یک کمیته های اقدام سیاسی وابسته به یکی از بنیان گذاران اوپن ای آی نزدیک به ۹۰۰ هزار دلار برای پشتیبانی از رقیب اولشفسکی هزینه کرده است و همین مورد در عمل امکان رقابت را از این نامزد سلب می نماید. خود اولشفسکی بعد از شکست خاطرنشان کرد که هیچ نامزد مردمی توان رویارویی با چنین حجم از منابع مالی را ندارد.
این نمونه، صرفا یک رقابت انتخاباتی محلی نیست. بلکه نشان میدهد سرمایه گذاری شرکتهای فناوری می تواند قبل از ورود قانون گذاران به کنگره، ترکیب نیروهای سیاسی را بگونه ای بازآرایی کند که احتمال تصویب قوانین محدودکننده صنعت هوش مصنوعی کم شود. به بیان دیگر، تنظیم گری از مرحله تدوین قانون به مرحله انتخاب قانون گذار منتقل می شود.
تولد بازیگران فراملی در حکمرانی فناوری
اهمیت این روند تنها به سیاست داخلی آمریکا محدود نمی گردد. بخش عمده مقررات در رابطه با هوش مصنوعی که در آمریکا تصویب می شود، به سبب جایگاه جهانی شرکتهای آمریکایی، آثار فرامرزی پیدا می کند. تصمیمات کنگره درباره ی استانداردهای ایمنی مدلهای زبانی، مقررات صادرات فناوری، مالکیت داده یا مسئولیت پلت فرم ها، مستقیماً بر بازار جهانی هوش مصنوعی اثر می گذارد.
در چنین شرایطی، شرکتهای توسعه دهنده هوش مصنوعی دیگر صرفا بازیگران اقتصادی نیستند. آنها بتدریج خصوصیت های کنشگران ژئوپلیتیکی را پیدا می کنند که علاوه بر سرمایه، زیرساخت محاسباتی، داده، استعدادهای انسانی و فناوری، حالا بر مراحل ساخت قدرت سیاسی هم سرمایه گذاری می کنند. این تحول، مرز سنتی میان دولت، بازار و فناوری را بالاتر از گذشته کمرنگ می کند.
پیامدهای حکمرانی؛ از لابی گری تا تسخیر پروسه سیاست گذاری
تحولات اخیر پرسش های مهمی را درباره ی آینده حکمرانی هوش مصنوعی مطرح می کند. اگر شرکت هایی که خود مبحث تنظیم گری هستند، بتوانند با بهره گیری از منابع مالی، ترکیب نهادهای قانون گذار را تحت تاثیر قرار دهند، استقلال نظام مقررات گذاری با چالشی جدی مواجه خواهد شد. در چنین وضعیتی، مساله دیگر صرفا نفوذ شرکتهای فناوری بر سیاستگذاری نیست، بلکه امکان تشکیل چرخه ای است که در آن قدرت اقتصادی، قدرت سیاسی را بازتولید می کند و قدرت سیاسی هم به نوبه خود، انباشت بیشتر قدرت اقتصادی را تسهیل می سازد.
از این منظر، رقابت جهانی بر سر حکمرانی هوش مصنوعی دیگر تنها بر سر تدوین مقررات ایمنی یا اخلاق هوش مصنوعی نیست. میدان اصلی رقابت، حفظ استقلال نهادهای تصمیم گیر در مقابل بازیگرانی است که به واسطه ظرفیت مالی، فناوری و اطلاعاتی خود، توان اثرگذاری مستقیم بر ساختارهای انتخاباتی را پیدا کرده اند.
جمع بندی
روندی که در انتخابات میان دوره ای آمریکا مشاهده می شود، نشانه ورود صنعت هوش مصنوعی به مرحله ای جدید از اعمال قدرت است. شرکتهای پیشرو این حوزه دیگر تنها تولیدکننده فناوری یا بازیگر بازار سرمایه نیستند، بلکه با سرمایه گذاری مستقیم در پروسه انتخابات، درحال اثرگذاری بر معماری آینده حکمرانی هوش مصنوعی هستند. حمایت هم زمان از هر دو حزب، حذف تدریجی نامزدهای مستقل و تمرکز بر کاهش احتمال تصویب مقررات محدودکننده، تصویری از راهبردی طولانی مدت را ترسیم می کند که هدف آن تضمین ثبات محیط سیاستگذاری برای صنعتی است که ارزش اقتصادی آن به تریلیون ها دلار رسیده است. از این منظر، رقابت بر سر هوش مصنوعی تنها در لابراتوار ها، مراکز داده و بازار سرمایه جریان ندارد و صندوق های رای هم به یکی از مهم ترین میدان های این رقابت راهبردی تبدیل گشته اند.
بطور خلاصه، برخی گزارش ها به نمونه آل اولشفسکی، نامزد جمهوری خواه ایالت مونتانا، اشاره می کند که خودرا یک نامزد محافظه کار مردمی معرفی می کرد و دیدگاه هایی درباره ی ی لزوم اعمال محدودیت بر هوش مصنوعی مولد و کنترل توسعه مراکز داده داشت. بر همین اساس، یک کمیته های اقدام سیاسی وابسته به یکی از بنیان گذاران اوپن ای آی نزدیک به ۹۰۰ هزار دلار برای پشتیبانی از رقیب اولشفسکی هزینه کرده است و همین مورد در عمل امکان رقابت را از این نامزد سلب می نماید. به بیان دیگر، تنظیم گری از مرحله تدوین قانون به مرحله انتخاب قانون گذار منتقل می شود. در چنین وضعیتی، مساله دیگر فقط نفوذ شرکتهای فناوری بر سیاست گذاری نیست، بلکه امکان تشکیل چرخه ای است که در آن قدرت اقتصادی، قدرت سیاسی را بازتولید می کند و قدرت سیاسی هم به نوبه خود، انباشت بیشتر قدرت اقتصادی را تسهیل می سازد. از این منظر، رقابت جهانی بر سر حکمرانی هوش مصنوعی دیگر تنها بر سر تدوین مقررات ایمنی یا اخلاق هوش مصنوعی نیست.
منبع: gerdoodl.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
عقیده کاربران گردو دانلود در مورد این مطلب