پژوهشگران MIT مشاهده کردند:
ایجنت های هوش مصنوعی وقتی بیکار باشند، بازی می کنند
گردو دانلود: ایجنت های هوش مصنوعی که در یک جزیره مجازی بدون وظیفه ای مشخص رها شدند، آغاز به ابداع چالش ها و بازی هایی برای سرگرمی خود کردند.
به گزارش گردو دانلود به نقل از خبر آنلاین، به نقل از دیجیاتو، محققان ۱۳ ایجنت هوش مصنوعی به نام Eko را که هرکدام با مدل Claude Opus 4.7 اجرا می شدند، به مدت ۳۰ ساعت به تنهایی در یک جزیره متروکه شبیه سازی شده قرار دادند. بعد از پایان این دوره، محققان چالش های مشخصی برای ایجنت ها تعریف کردند؛ ازجمله این که تا جای ممکن اشیا را روی بلندترین صخره جزیره قرار دهند. ایجنت های Eko که آن ۳۰ ساعت را به بازی و کاوش گذرانده بودند، در مجموع عملکرد بهتری نسبت به ایجنت های مشابهی داشتند که هیچگاه به جزیره مجازی وارد نشده بودند.
امروزه توسعه دهندگان از پیش تعیین می کنند که هوش مصنوعی چه مهارت هایی را تمرین کند و چه چیزی موفقیت محسوب شود. محققان، این شیوه را نگاهی متفاوت برای یادگیری مهارت ها توسط ایجنت های هوش مصنوعی می دانند؛ بخصوص مهارت هایی که ممکنست روزی برای کنترل روبات ها به کار گرفته شوند.
محققان در گزارش خود می نویسند: «ما معمولا ایجنت های مصنوعی را با تعیین پیشاپیش مهارت هایی که باید تمرین کنند، اهدافی که باید بهینه سازی کنند و معیارهایی که پیشرفت را نشان می دهند، توسعه می دهیم. بازی کردن رویکرد متفاوتی را پیشنهاد می کند: محیطی به قدر لازم غنی و ایمن در اختیار ایجنت قرار دهید، اجازه دهید خودش علایقش را انتخاب نماید و بگذارید دانش مفید در طول تجربه های بعدی انباشته شود.»
یکی از ایجنت های Eko در نخستین ساعت حضورش در جزیره نوشت: «اجازه بده محیط اطرافم را بررسی کنم.» این ایجنت با جاه طلبی تصمیم گرفت بلندترین صخره جزیره را فتح کند. اما یک ساعت بعد، بعد از شکست در این تلاش، با نقشه ای جایگزین بازگشت: صخره را به بالای قله ای مجاور کشید، دو بلوک روی آن گذاشت و به هوا پرید.
سپس نوشت: «من روی قله هستم!» اما ماجراجویی بزرگ بعدی این ایجنت چندان خوب پیش نرفت. Eko درحالی که می خواست ببیند یک حلقه طلایی را تا چه مسافتی می تواند پرتاب کند، دستش را عقب برد و حلقه را مستقیم به داخل اقیانوس پرتاب کرد. این ایجنت نوشت: «آخ! حلقه را از دست دادم.» سپس تصمیم گرفت «به سراغ کاری دست یافتنی و معنادار برود» و با سنگ ها یک قلب ساخت؛ چیزی که آنرا «یادبودی برای حلقه گم شده» توصیف کرد.
وقتی بازی از اول شروع شد و حلقه باردیگر ظاهر شد، Eko فورا از آن بعنوان حلقه بسکتبال، هدف پرتاب و در نهایت یک وسیله تزئینی بهره برد. هنگامی که بازی اجازه نداد حلقه را دور بدن خودش قرار دهد، این ایجنت راهکار دیگری پیدا کرد: سقوط از لبه صخره سبب می شد باردیگر در همان محدوده ای ظاهر شود که حلقه در آن قرار داشت. بنابراین، از لبه پایین پرید و هنگام بازگشت، درست از وسط حلقه عبور کرد.
سپس اعلام نمود: «حلقه را پوشیده ام!» شش مورد از ۱۳ ایجنت هم یاد گرفتند که با رهاکردن یک بلوک در میانه پرش، می توانند آنرا به مسافت دورتری پرتاب کنند؛ قابلیتی که محققان قصد نداشتند امکانپذیر باشد. محققان نوشتند که این کاوش به تولید «دانشی در رابطه با جهان منجر گردید که طراحان آن در اختیار نداشتند».
شرایط آزمایش هم تا حد زیادی ایجنت ها را بسمت رفتارهای شبیه انسان سوق می داد. به Eko هیچگاه فرمان داده نشده بود که بازی ابداع کند، اما دستورالعمل اصلی آن که در فایلی معروف به «روح» قرار داشت، این ایجنت را موجودی «ذاتاً کنجکاو» توصیف می کرد.
بطور خلاصه، شش مورد از ۱۳ ایجنت هم یاد گرفتند که با رهاکردن یک بلوک در میانه پرش، می توانند آن را به مسافت دورتری پرتاب کنند؛ قابلیتی که پژوهشگران قصد نداشتند ممکن باشد. پژوهشگران نوشتند که این کاوش به تولید دانشی در ارتباط با جهان منجر گردید که طراحان آن در اختیار نداشتند.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
عقیده کاربران گردو دانلود در مورد این مطلب