باراك اوباما:
بیگانگان وجود دارند
به گزارش گردو دانلود، اوباما به این نکته اشاره نمود که موقع ورود به کاخ سفید، نخستین سوالی که از مقامات اطلاعاتی پرسید، این بوده که آیا لابراتوار مخفی یا مکانی برای نگهداری بقایای موجودات فضایی یا سفینه های آنها وجود دارد یا خیر. پاسخ رسمی که او دریافت کرد «نه» بود.
غزال زیاری- سال ها و قرن هاست که بحث های مختلفی درباره ی وجود موجودات فرازمینی و مشاهده اشیای پرنده ناشناخته مطرح می شود و تا به امروز این مورد بطور قطع تائید یا رد نشده است. در سالهای اخیر، این مورد با عنوان «پدیده های ناهنجار ناشناخته» (UAP) شناخته می شود و تدریجاً از یک موضوع حاشیه ای و در رابطه با تخیلات علمی، به یک پرونده جدی امنیت ملی و تحقیقات علمی تبدیل گشته است.
اوباما و تابوشکنی از پرونده های فرازمینی
کی از سرشناس ترین افرادی که اخیراً درباره ی اشیای پرنده ناشناخته صحبت کرده، باراک اوباما، چهل و چهارمین رئیس جمهوری آمریکا بود که در این رابطه به این نکته اشاره کرده که موجودات فرازمینی وجود دارند ولی شخصاً آنها را ندیده است.
او در چند گفتگوی رسانه ای، همچون برنامه پربیننده «جیمز کوردن»، با لحن جدی و محتاطانه ای تأیید کرد که ویدیوها و سوابقی از اشیا در آسمان وجود دارد که ماهیت دقیق آنها برای دولت و ارتش معلوم نیست.
نکته کلیدی در صحبت های اوباما، تفکیک بین «مشاهده اشیای ناشناخته» و «اثبات وجود موجودات فضایی» است. او با شوخ طبعی به این نکته اشاره نمود که موقع ورود به کاخ سفید، نخستین سوالی که از مقامات اطلاعاتی پرسید، این بوده که آیا لابراتوار مخفی یا مکانی برای نگهداری بقایای موجودات فضایی یا سفینه های آنها وجود دارد یا خیر. پاسخ رسمی که او دریافت کرد «نه» بود.
با این وجود، اوباما تاکید کرد که پدیده هایی که الگوهای حرکتی و مسیرهای پروازی آنها با هیچ یک از فناوری های شناخته شده بشری قابل توضیح نیست، واقعیت دارند. این اشیا بدون داشتن پیشرانه مرئی، با سرعت های مافوق صوت حرکت کرده و مانورهایی انجام می دهند که هر خلبان یا پرتابه انسانی را متلاشی می کند. براساس گفته ی او، اگر ثابت شود که این اشیا، متعلق به تمدن های فرازمینی هستند، این کشف منجر به اتحاد بشریت خواهد شد. چونکه تفاوت های سیاسی و زمینی ما در مقایسه با عظمت کیهان، واقعا کوچک و ناچیز است.
اوباما درعین حال یادآوری کرد که سیاست هایش همیشه بر این پایه بوده که ما موجودات کوچکی روی یک غبار شناور در فضا هستیم و باید با هم بهتر رفتار نماییم. این نگاه، موضوع فرازمینی ها را از یک مساله امنیتی صرف به یک چالش فلسفی و اجتماعی برای آینده تمدن بشری تبدیل میکند.
منطقه ۵۱ در نوادا منطقه ۵۱ و رمزگشایی از توهم توطئه
برای دهه ها منطقه ۵۱ در ایالت نوادای آمریکا، قلب تپنده نظریه های توطئه بوده است. خیلی ها بر این باور بودند که دولت آمریکا در این پایگاه مخفی، درحال مهندسی معکوس سفینه های فضایی سقوط کرده است. اما اسناد خارج شده از سازمان CIA در سال ۲۰۱۳، تصویری بطورکامل متفاوت و زمینی تر از این مکان عرضه داد که نشان میدهد منطقه ۵۱ در حقیقت یک سایت آزمایشی برای پیشرفته ترین هواپیماهای جاسوسی و شناسایی آمریکا در دوران جنگ سرد بوده است.
پروژه آکواتون که منجر به ساخت هواپیمای U-2 شد، نخستین دلیل گزارش های مشاهده یوفو در اطراف این منطقه بود.
U-2
در آن زمان هواپیماهای تجاری در ارتفاع ۲۰ هزار پایی پرواز می کردند ولی U-2 می توانست به ارتفاع بالاتر از ۷۰ هزار پا برسد. بازتاب نور خورشید برروی بدنه نقره ای این هواپیما، برای ناظران روی زمین، مثل یک شی درخشان و غیرزمینی به نظر می رسید. در آن زمان ارتش آمریکا آگاهانه اجازه داد تا شایعات در ارتباط با بشقاب پرنده ها گسترش یابد؛ چونکه این پوشش بهتری برای مخفی ماندن هواپیماهای جاسوسی فوق سری آنها در مقابل رادارهای شوروی بود.
توسعه هواپیمای A-12 OXCART، در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی هم در منطقه ۵۱ انجام شد. این هواپیما با بدنه تیتانیومی با سرعتی بالاتر از ۳ ماخ پرواز می کرد و سرعت و ارتفاع پروازی اش به قدری زیاد بود که بسیاری از گزارش های مردمی بر مبنای مشاهده اشیای پرنده سریع، دقیقاً با زمان بندی تست های پروازی این پروژه مطابقت داشت.
A-12 OXCART
پروژه ساخت و توسعه هواپیمای SR-71 Blackbird هم دقیقاً داستان مشابهی داشت. چونکه طراحی سیاه این هواپیما، به هیچ هواپیمای شناخته شده ای شبیه نبود.
درنتیجه بخش بزرگی از شواهد وجود فرازمینی ها در این منطقه و در آن زمان، شاهکارهای مهندسی هوانوردی انسان برای مقاصد جاسوسی بود.
از شهادت های تکان دهنده تا مومیایی های بحث برانگیز
در سال ۲۰۲۳، موضوع فرازمینی ها به جلسات رسمی پارلمان های ملی راه پیدا کرد. در آمریکا، شهادت دیوید گراش، افسر سابق اطلاعاتی نیروی هوایی، زلزله بزرگی در افکار عمومی ایجاد کرد. او با سوگند خوردن اعلام نمود که دولت آمریکا برنامه ای چند دهه ای برای بازیابی و مهندسی معکوس اشیای پرنده سقوط کرده با منشا غیرانسانی دارد و ادعا نمود که نه تنها سفینه های سالم و صدمه دیده، بلکه بقایای اجساد خلبانان این سفینه ها هم در اختیار دولت آمریکاست.
بعد از این ادعاها، خلبان های سرشناسی مثل رایان گریوز و دیوید فِروِر هم شهادت دادند که با اشیائی معروف به «تیک تاک» مواجهه نزدیک داشته اند؛ اشیایی که پیشرانه یا بالی نداشتند ولی با سرعتی باورنکردنی در مقابل پیشرفته ترین جنگنده های اف-۱۸ مانور می دادند. گرچه پنتاگون وجود چنین برنامه های مخفیانه ای را تکذیب نمود، اما فشار کنگره برای شفاف سازی و دسترسی به اطلاعات طبقه بندی شده به بالاترین سطح خود رسید.
همزمان در مکزیک، جیمی موسان، روزنامه نگار و یوفولوژیست، دو موجود مومیایی کوچک را در مقابل نمایندگان پارلمان به نمایش گذاشت و ادعا نمود که این ها موجودات فرازمینی ۱۰۰۰ ساله ای هستند. او با استناد به آزمایش های DNA و کربن-۱۴ ادعا نمود که این موجودات متعلق به تکامل زمینی ما نیستند؛ نمایش این مومیایی ها با سرهای بزرگ و سه انگشت در هر دست، بازتاب جهانی وسیعی داشت؛ هرچند جامعه علمی با دیده تردید به آن می نگریست.
دیدگاه چهره های سرشناس و دانشمندان
در بین شخصیت های سرشناس، بیل نلسون، مدیر ناسا، یکی از مهم ترین افرادی است که به این مورد پرداخته. او بارها اعلام نمود که شخصاً اعتقاد دارد که باتوجه به عظمت کیهان و وجود میلیاردها کهکشان، بعید است که ما تنها موجودات هوشمند کیهان باشیم. وی در زمان مدیریتش در ناسا، تیمی تخصصی جهت بررسی علمی گزارش های یوفو تشکیل داد تا این مورد را از حوزه تخیل خارج کرده و به حوزه داده های سخت علمی وارد کند.
دکتر میچیو کاکو، فیزیکدان نظری مشهور هم که اخیراً درباره ی شیء بین ستاره ای جدیدی به نام 3I/ATLAS صحبت کرده، اعتقاد دارد که رفتار این شیء در هنگام عبور از نزدیکی خورشید، امکان دارد یک کارت ویزیت کیهانی باشد و استدلال می کند که اگر این شیء انرژی بیشتری نسبت به قوانین شناخته شده فیزیک به دست بیاورد، نشان دهنده هدایت هوشمندانه آنست.
آوی لوب، استاد دانشگاه هاروارد هم با پروژه «گالیله» درحال جستجو برای یافتن تجهیزات تکنولوژیک فرازمینی در منظومه شمسی ماست و اعتقاد دارد ا که نباید احتمال فرازمینی بودن اشیایی مثل اوموآموا را به سبب تابوهای فرهنگی نادیده گرفت.
همه این دانشمندان اعتقاد دارند که ما باید با ابزارهای علمی مدرنی مثل تلسکوپ های پیشرفته و هوش مصنوعی، بدنبال پاسخ باشیم. آنها می گویند که نبود شواهد قطعی تا به امروز، به مفهوم نبودِ خودِ واقعیت نیست، بلکه شاید به این علت است که ما هنوز با ابزار درست یا در جای درست بدنبال آن نگشته ایم.
مخالفان و منتقدان: علم در مقابل جنجال های رسانه ای
در جبهه مقابل، برخی شکاکان و دانشمندان تحلیل گر اعتقاد دارند که اغلب مشاهدات یوفو، توضیحات بطورکامل زمینی و ساده ای دارند. یکی از سرشناس ترین این منتقدان، میک وست، ویدیوهای مشهور نیروی دریایی آمریکا را به دقت کالبدشکافی کرده و اعتقاد دارد ویدئوی «گیمبال» که گویی در آن یک بشقاب پرنده درحال چرخش است، در حقیقت اثر حرارتی موتور یک جت دوردست است که به سبب چرخش دوربین روی محور خود، گویی یکشی درحال چرخش است.
درعین حال کالبدشکافی علمی مومیایی های مکزیک توسط باستان شناسان قانونی در پرو در ژانویه ۲۰۲۴، ضربه سختی به ادعاهای موجود بود. آزمایش ها نشان داد که این موجودات نه فرازمینی هستند و نه حتی موجودات بیولوژیک واقعی؛ بلکه عروسک هایی ساخته شده از ترکیب استخوان های حیوانات و استخوان های انسان های باستانی هستند که با چسب های صنعتی مدرن به هم چسبانده شده اند. این یافته ها نشان داد که آن چه به عنوان شواهد غیرقابل انکار عرضه شده بود، در حقیقت یک جعل هنری با استفاده از بقایای باستانی بوده است.
گزارش غائی دفتر AARO پنتاگون در مارس ۲۰۲۴ هم تیر خلاصی بر اغلب این ادعاها بود. این گزارش با بررسی تمام اسناد دولتی از سال ۱۹۴۵ تاکنون، اعلام نمود که هیچ مدرک تجربی بر مبنای بازدید بیگانگان از زمین یا وجود تکنولوژی های خارج از قوانین فیزیک یافت نشده است. این نهاد تاکید کرد که اغلب مشاهدات، ناشی از ناآگاهی از قلمرو است؛ یعنی افراد، به سبب عدم شناخت دقیق، پدیده های معمولی مثل بالن های هواشناسی یا ماهواره های استارلینک را به موجودات فضایی نسبت می دهند.
این روزها بحث موجودات فرازمینی در نقطه حساسی قرار دارد. از یک سو، مقامات عالی رتبه ای مثل اوباما از وجود اشیای غیرقابل توضیح صحبت می کنند و خلبان های نظامی از مواجهات روزانه خبر می دهند؛ از طرفی، تحقیقات علمی دقیق و گزارش های رسمی سازمان های اطلاعاتی، اغلب این موارد را به خطاهای انسانی، پدیده های جوی یا تکنولوژی های نظامی محرمانه نسبت می دهند. دراین میان، آن چیزی که مسلم است، اشتیاق بشر برای یافتن پاسخی به این سوال است که آیا ما تنها هستیم؟
حتی اگر مومیایی های مکزیک جعلی باشند یا منطقه ۵۱ فقط یک مرکز تست هواپیما باشد، حقیقت پنهان در اعماق فضا بازهم به عنوان یکی از بزرگترین چالش های علمی باقیمانده. کوشش های ناسا برای علمی سازی این مورد و پروژه هایی مثل گالیله، نشان دهنده این است که ما درحال عبور از عصر نظریه های توطئه به عصر داده محوری هستیم. آینده امکان دارد نه در بشقاب پرنده هایی که در نوادا پنهان شده اند، بلکه در سیگنال های دریافتی از سیاره های دوردست یا تحلیل دقیق اشیای بین ستاره ای نهفته باشد.
بشر حالا بالاتر از هر زمان دیگری به ابزارهایی مجهز است که می تواند مرز بین واقعیت بیولوژیک و توهمات ساخته دست بشر را از هم تفکیک کند.
تحقیقات در این مورد بازهم ادامه دارد و با پرتاب تلسکوپ های نسل جدید و افزایش شفافیت های دولتی، احیانا در دهه های آینده به پاسخ قطعی دست خواهیم یافت. تا آن زمان، حفظ تعادل بین ذهن باز برای پذیرش احتمالات و نگاه شکاکانه علمی برای رد موارد جعلی، تنها راه منطقی برای حرکت در این راه پرپیچ و خم است. تلاقی سیاست، علم و امنیت ملی در موضوع یوفوها، نشان دهنده بلوغ تمدن ما در رویارویی با ناشناخته های کیهان است.
این گزارش بر طبق آخرین مستندات موجود تا به امروز تنظیم شده و نشان میدهد که هرچند هنوز دست دادن با یک موجود فضایی اتفاق نیفتاده، اما صحبت ها در این خصوص، به صورت برگشت ناپذیری تغییر کرده است.
ما از انکار مطلق به مرحله «بررسی سیستماتیک» رسیده ایم و این گام بزرگی برای دانش بشری به شمار می آید. دراین میان، حرف های اوباما و تحلیل افرادی مثل میک وست، برای رسیدن به حقیقت ضروری هستند. شاید واقعیت عجیب تر از آن چیزی باشد که ما حتی در تخیلاتمان به عنوان موجودات فضایی تصور می نماییم. تمدن های پیشرفته امکان دارد نه در فضا، بلکه در ابعادی موازی یا بوسیله فناوری هایی که هنوز برای ما جادو به نظر می رسند، درحال نظاره ما باشند و وظیفه ما به عنوان روزنامه نگاران و دانشمندان، جستجوی مداوم برای یافتن نوری در این تاریکی وسیع است.
منابع: nsarchive2، space، congress، mexiconewsdaily، theguardian و independent
۲۲۷۲۲۷
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
عقیده کاربران گردو دانلود در مورد این مطلب